Το Μοναστήρι της Υπεραγάθου, αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου,
προσπαθεί με τις μοναχικές του δυνάμεις να διατηρήσει αναμμένη την λαμπάδα της ελπίδας για συντήρηση και ανακαίνιση εκ των ερειπίων,
με τη συνδρομή βεβαίως και τη σύμπραξη της κυρίαρχης Μονής, αυτής του Σινά.
βρίσκεται σε μια ειδυλλιακή τοποθεσία περιτριγυρισμένο από άγριο πευκόφυτο δάσος,
στην ορεινή περιοχή της Ζακύνθου κοντά στο χωριό Κοιλιωμένος .
Κτίστηκε ως κοινόβιο από τους αδελφούς ιερωμένους Παρθένιο και Ευστάθιο Κωστή από το χωριό Μικρό Γαλάρο 
στην ορεινή περιοχή της Ζακύνθου κοντά στο χωριό Κοιλιωμένος .
Κτίστηκε ως κοινόβιο από τους αδελφούς ιερωμένους Παρθένιο και Ευστάθιο Κωστή από το χωριό Μικρό Γαλάρο 
στις αρχές του 17ου αι. στη θέση μικρής εκκλησίας επ΄ ονόματι του Αγίου Χριστοφόρου.

Το 1671 αφιερώθηκε ως μετόχι στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά.
Γύρω στο 1684 το συγκρότημα του Μοναστηριού καταστράφηκε και ξανακτίστηκε.
Από αυτήν την περίοδο θα πρέπει να χρονολογηθούν η βάση του υπάρχοντος καμπαναριού,
που λειτουργεί και ως πρόπυλο της Μονής
καθώς και οι τοιχογραφίες που διασώζονται στο ιερό.
Το Μοναστήρι γνώρισε αρκετές ανακαινίσεις κυρίως εξαιτίας των σεισμών και είχε στην κατοχή του αξιόλογα κειμήλια.
Σήμερα, έχοντας απεκδυθεί την παλαιά του δόξα, έχοντας μόνον ως πολύτιμο φύλακα και παρηγορήτρα την εφέστια εικόνα της Παναγίας της Περαγκάθου,
Γύρω στο 1684 το συγκρότημα του Μοναστηριού καταστράφηκε και ξανακτίστηκε.
Από αυτήν την περίοδο θα πρέπει να χρονολογηθούν η βάση του υπάρχοντος καμπαναριού,
που λειτουργεί και ως πρόπυλο της Μονής
καθώς και οι τοιχογραφίες που διασώζονται στο ιερό.
Το Μοναστήρι γνώρισε αρκετές ανακαινίσεις κυρίως εξαιτίας των σεισμών και είχε στην κατοχή του αξιόλογα κειμήλια.
Σήμερα, έχοντας απεκδυθεί την παλαιά του δόξα, έχοντας μόνον ως πολύτιμο φύλακα και παρηγορήτρα την εφέστια εικόνα της Παναγίας της Περαγκάθου,
προσπαθεί με τις μοναχικές του δυνάμεις να διατηρήσει αναμμένη την λαμπάδα της ελπίδας για συντήρηση και ανακαίνιση εκ των ερειπίων,
με τη συνδρομή βεβαίως και τη σύμπραξη της κυρίαρχης Μονής, αυτής του Σινά.
παρουσιάζουν τα αντικείμενα
που σχετίζονται
με τον δημόσιο βίο των Αθηναίων,
όπως μαρμάρινο κληρωτήριο, δικαστικές ψήφοι, κλεψύδρα,
όστρακα οστρακισμού
με γραμμένα τα ονόματα
πολιτικών ανδρών της Αθήνας,
σημαντικές επιγραφές ακόμη και τα μικρά φιαλίδια που περιείχαν το γνωστό δηλητήριο κώνιο.
Από τον ιδιωτικό βίο των Αθηναίων
σίγουρα κάποιος θα σταθεί στο πήλινο παιδικό καρεκλάκι
καθώς και στα οικιακά σκεύη. 

Στην ανοικτή στοά θαυμάζει κανείς περίφημα γλυπτά
από διάφορες περιόδους προερχόμενα από τους ναούς
και τα δημόσια κτήρια της Αγοράς.
βρίσκεται στη σκιά του βράχου της Ακρόπολης, σε ένα αναστηλωμένο κτήριο γνωστό ως Στοά του Αττάλου.
Πρόκειται για ένα επίμηκες διώροφο κτίσμα,
που στέγαζε μαγαζιά,
χρονολογούμενο τον 2ο αι. π.χ., δώρο του βασιλιά της Περγάμου Αττάλου Β΄ στους Αθηναίους.
Η Αμερικανική Αρχαιολογική Σχολή που διενεργεί συστηματικές ανασκαφές στο χώρο από το 1931,
πραγματοποίησε την αναστήλωση της Στοάς από το 1952 έως το 1956.
Η έκθεση περιλαμβάνει ευρήματα των ανασκαφών της Αγοράς
και είναι οργανωμένη σε θεματικές και χρονολογικές ενότητες.
Τα αρχαιότερα εκθέματα ανάγονται στους νεολιθικούς χρόνους,
και τα υπόλοιπα την εποχή του Χαλκού, την μυκηναϊκή, γεωμετρική,
κλασσική, ελληνιστική,
ρωμαϊκή και χριστιανική περίοδο.
τα τελευταία χρόνια αποκατεστημένο επαναλειτουργεί ως πολυτελές ξενοδοχείο,
ενώ το εστιατόριο και την καφετέριά του μπορεί να τα επισκεφτεί ο οποιοσδήποτε.
Κτίστηκε το 1817 ακολουθώντας την αρχιτεκτονική της οθωμανικής αυτοκρατορίας και πέρα από το Κοράνι οι μαθητές διδάσκονταν Άλγεβρα, Χημεία και περσική ποίηση.
Ο ιδρυτής του καβαλιώτης στην καταγωγή Μοχάμεντ Άλι,
προσέφερε ως δώρο στην γενέτειρά του το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα.
Οι τελευταίοι μαθητές έφυγαν το 1907 και μετά από διάφορες χρήσεις,
ανακαινισμένο πια μετατράπηκε σε έναν μοναδικό χώρο ομορφιάς
και καλαισθησίας.