Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΑΟΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΑΟΙ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

29/11/18

" Η μικροτεχνία του Ιερού Ναού Αγίου Αθανασίου Αμφιλοχίας ", του Αρχιμ. Διονυσίου Λυκογιάννη, Ιεροκήρυκα Ι.Μ.Ζακύνθου

Στην Αμφιλοχία πραγματοποιήθηκε στις 2 - 4 Νοεμβρίου 2018, το Διεθνές Συνέδριο " Ο Άγιος Αθανάσιος και η πόλη της Αμφιλοχίας, 150 έτη από την ανέγερση του Καθεδρικού Ναού Αγίου Αθανασίου Αμφιλοχίας". Ο γράφων παρουσίασε τη μικροτεχνία του ιερού ναού. Ακολουθεί η εισαγωγή:  

Ο σημερινός Καθεδρικός ναός του Αγίου Αθανασίου στην πόλη της Αμφιλοχίας, ανοικοδομήθηκε εκ βάθρων το 1868, αντικαθιστώντας μικρότερο παρεκκλήσιο. Ο πρώτος παλαιός ναός φαίνεται πως εξυπηρετούσε τις λατρευτικές ανάγκες των λιγοστών κατοίκων του παράκτιου οικισμού της «Σκάλας» της Αμβρακίας, μέχρι την απελευθέρωση της περιοχής το 1829 από τον Οθωμανικό ζυγό. 
Η από αιώνων εγκαταλελειμμένη βυζαντινή πολίχνη της αρχαίας Λιμναίας, άρχισε να εξελίσσεται εμπορικά και οι κάτοικοι, που είχαν αποτραβηχτεί για μεγαλύτερη προστασία στην Αμβρακία, ξεκίνησαν να εποικίζουν τον οικισμό του Καρβασαρά, δημιουργώντας τη σημερινή Αμφιλοχία. 
Σημαντικό ρόλο στην αύξηση του πληθυσμού έπαιξαν οι μεταναστεύσεις από όμορες περιοχές και κυρίως αυτή των Ηπειρωτών, που λόγω των ιστορικών συγκυριών κατέφυγαν στον αναπτυσσόμενο εμπορικά και οικονομικά Καρβασαρά.

Η ιστορική πορεία της εκκλησίας του Αγίου Αθανασίου κατά την Οθωμανική ή γιατί όχι και τη βυζαντινή περίοδο, μας είναι άγνωστη. Απομένει οι μελλοντικές αρχειακές ή ανασκαφικές έρευνες να αποκαλύψουν τη χωροχρονική συνέχεια και παρουσία του ναού στη συγκεκριμένη θέση, που είναι μέχρι σήμερα. 
Η οικονομική άνθηση στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, έδωσε την ευκαιρία στους κατοίκους παράλληλα με την αρχιτεκτονική μεταμόρφωση της πόλης, να εμπλουτίσουν σε εκκλησιαστικά σκεύη το ναό του Αγίου Αθανασίου και γενικότερα να φροντίσουν για την καλλιτεχνική του διακόσμηση.

24/7/13

24 Ιουλίου, μνήμη νεομάρτυρος Θεοφίλου του Ζακυνθίου

Σήμερα, ιδιαίτερα η τοπική Εκκλησία της Ζακύνθου τιμά τη μνήμη ενός νέου ζακυνθινόπουλου, που γεννήθηκε το 1617 δίπλα στο ναό της Φανερωμένης στην πρωτεύουσα του νησιού.

Ο νεομάρτυρας Θεόφιλος Μαραμπελιώτης στην εφηβική του ηλικία, αντί να γευτεί τα δώρα της νιότης, δοκίμασε αδίκως μέχρι θανάτου το μίσος των ανθρώπων.

 Μεγαλωμένος με τα πατροπαράδοτα νάματα της χριστιανικής πίστης στη Ζάκυνθο, ασκώντας το επάγγελμα του ναυτικού, ξεδίπλωσε τα εφηβικά του όνειρα στις θάλασσες, για να γνωρίσει πρώιμα, σχεδόν είκοσι χρόνων, την αγριότητα της ανθρώπινης μισαλλοδοξίας.

 Η επίγεια ζωή του διακόπηκε βίαια στη μυροβόλο Χίο, στο νησί της φυσικής και πολιτισμικής ομορφιάς. Μέσα στα μυρίπνοα άνθη της αγιότητας που ευωδιάζουν εκεί, προστέθηκε και αυτό του Θεοφίλου του Ζακυνθίου. 

Σύμφωνα με την παράδοση, στην επίμονη άρνησή του να γίνει μουσουλμάνος βρήκε μαρτυρικό θάνατο, με την αποτέφρωση του νεαρού του σώματος. 

Ας είναι η φωτογραφική μας περιήγηση στον Αγ. Γεώργιο Βροντάδου Χίου, στο μέρος του μαρτυρίου του, νοερό προσκύνημα στη μνήμη του.  

28/4/13

9/12/11

Η εικόνα της Παναγίας Πρεβεζιάνας στην Κεφαλλονιά-The icon of Virgin Mary " Preveziana" in Kefalonia

Στο ρωμαιοκαθολικό ναό του Αγίου Νικολάου στο κέντρο της πόλης του Αργοστολίου της Κεφαλλονιάς βρίσκει φιλόξενη στέγη η εικόνα της Παναγίας της «Πρεβεζιάνας».
Σύμφωνα με την παράδοση βρέθηκε θαυματουργικά να επιπλέει στη θάλασσα μεταξύ Πρέβεζας και Κεφαλλονιάς από το πλήρωμα ενός καραβιού με ρωμαιοκαθολικό πλοιοκτήτη. Στην αρχή προσφέρθηκε η εικόνα στον ορθόδοξο ναό του Σωτήρα αλλά θαυματουργικά επέστρεφε στο ναό του Αγίου Νικολάου και έτσι αποφασίστηκε να παραμείνει εκεί.  
Η παλιά εικόνα απεικονίζει την Παναγία Βρεφοκρατούσα στον τύπο της Οδηγήτριας και φέρει χαραγμένη επιγραφή «ΚΥΡΙΑ Η ΑΝΑΦΩΝΕΙΤΡΑ» πάνω σε φόντο με φύλλα ασημιού. Ζωγραφισμένα είναι μόνον τα πρόσωπα με εμφανή την επιζωγράφιση στο πρόσωπο του μικρού Ιησού, ενώ σε αυτό της Παναγίας διακρίνονται τα υφολογικά χαρακτηριστικά του αρχικού αγιογράφου.
Η υπόλοιπη εικόνα είναι σκεπασμένη με φύλλα ασημιού, με τοπικές επιχρυσώσεις στα άκρα των προσώπων, στο σιρίτι της Παναγίας και σε διακοσμητικό μοτίβο. Τα φύλλα ασημιού με το ζωγραφικό μπαρόκ βλαστώδη διάκοσμο, αποδίδουν την αργυρή επένδυση της πρωτότυπης εικόνας με τοπικά επιχρυσωμένα στοιχεία,
ενώ δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί η πιθανότητα το πρωτότυπο να έχει αναφορά στην εικόνα της Παναγίας της Αναφωνήτριας στο ομώνυμο μοναστήρι της Ζακύνθου.