από το Μουσείο...

από τις εκκλησίες...
με την εικόνα του Αγίου Διονυσίου μας...
από το παλάτι...
από τα σπίτια...
με την Καστροπολιτεία να αφήνουμε πίσω μας, δίνοντας υπόσχεση για ένα νέο ραντεβού


από τις εκκλησίες...
με την εικόνα του Αγίου Διονυσίου μας...
από το παλάτι...
από τα σπίτια...

ανάλογα με την μορφολογία του επικλινούς εδάφους. Πέτρινα καλντερίμια,
που όταν τα περπατά σήμερα ο ανυποψίαστος επισκέπτης, σε οδηγούν στην καρδιά της άλλοτε κοινωνικής ζωής.
Φιδίσια κλιμακωτά μονοπάτια
περνούν μέσα από σπίτια,
καμάρες, εισόδους μοναστηριών,
τοξωτές πύλες
και βεβαίως το Παλάτι, αποδεικνύοντας ότι ο πιο ανθεκτικός ταξιδευτής στην ιστορία είναι αυτοί οι πέτρινοι δρόμοι.
Πλακόστρωτες διαδρομές και μου είναι αναπόφευκτο να μην φέρω στη μνήμη μου και την δική μας την Σαρτζάδα, όπου τόσο βάναυσα ξηλώθηκε,
ένα άλλο μέρος καλύφθηκε και στην Μπόχαλη βρίσκεται σε άσχημη κατάσταση προκαλώντας την δικαιολογημένη οργή των κατοίκων.
Τουλάχιστον ένα μέρος της διατηρήθηκε στο Κάστρο. 




Άγιος Γεώργιος
Άγιος Χριστοφόρος (14ος αι.)






όπως αναφέρεται και στον μικρό πρόλογο που συγγράψαμε και στις ενδεικτικές φωτογραφίες που επιλέχτηκαν.
Ακολουθεί ο πρόλογος του Ημερολογίου:
Περίπου είκοσι πέντε εκκλησίες αναφέρονται στην Λιθακιά και στην ευρύτερη περιοχή της. Ναοί ιδιωτικοί και ενοριακοί, όπου σε αρκετούς έχουν χαθεί τα αρχιτεκτονικά τους απομεινάρια, σε άλλους σώζονται μερικά μόνον, ικανά όμως για να μιλήσουν για την παλαιότερή τους λάμψη (π.χ. Αγία Μαρίνα, Άγιος Δημήτριος) και άλλοι βρίσκονται σε λειτουργία, έχοντας υποστεί τις απαιτούμενες αναστηλώσεις και συντηρήσεις, όπως ο ναός της Υ.Θ. Φανερωμένης, του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, της Παναγίας της Βλασσοπουλιάς (Ανδρεώλα), του Αγίου Νικολάου του Μαλούχου και της Παναγίας της Μαραθονησιώτισσας.
Σημαντικά είναι τα έργα μικροτεχνίας και αργυρογλυπτικής του 18ου και 19ου αι. (Άγιο Ποτήριο 1765, Σταυρός αγιασμού 1791 κ.α.) καθώς και οι έντυπες εκδόσεις λειτουργικών βιβλίων του 17ου, 18ου και 19ου αι. . Αξίζουν εδώ να αναφερθούν και τα δύο υφασμάτινα και ζωγραφισμένα αντιμήνσια, το ένα επί αρχιερατείας του Αρχιεπισκόπου Κεφαλληνίας – Ζακύνθου Τιμόθεου Τυπάλδου (1684-1718) και το άλλο με χρονολογία 1770.
Θερμές ευχαριστίες οφείλουμε στον Μητροπολίτη μας κ. Χρυσόστομο Συνετό για την άδεια φωτογράφισης των εκκλησιαστικών αντικειμένων, στον εφημέριο του χωριού μας π. Παύλο Μποζίκη, στην οικ. Ανδρεώλα (Παπακωνσταντή), ιδιοκτήτες της Βλασσοπουλιάς, στην οικ. Μαλούχου, ιδιοκτήτες του Αγίου Νικολάου και ιδιαίτερα στον Ιεροκήρυκα της Μητροπόλεώς μας, Αρχ. Διονύσιο Λυκογιάννη για το προλογικό κείμενο και τις φωτογραφίες.